26-02-10

deo

Er zijn zo van die dingen die moeten gebeuren. Zoals eten, douchen, drinken en deo kopen.

Ik haat het.
't Is te zeggen, eten douchen en drinken vind ik best oké, maar deo kopen.

Ik vergeet het altijd weer, welke deo gebruik ik?
Bij shampoo en douchezeep is het eenvoudig, iets met citrus of iets blauw is altijd goed.
Tandpasta: als het stralende witte tanden belooft zal het wel in orde zijn.
Handzeep is helemaal niet belangrijk, gewoon iets pakken.
Maar deo.
In het verleden heb ik mij al serieus mispakt aan die okselverfrissers, zwaar stinkend begaf ik mij onder mijn medemens, want opzichtige deo is vre-se-lijk, maar weggooien tegen mijn principes.

Gelukkig weet ik nu ongeveer wat ik gebruik, iets vrij neutraal dat er toch voor zorgt dat ik geen zweetgeurtjes achterlaat, zelfs niet na woest fietsen, wind - op en twee kinderen op de fiets.

Vraag mij geen naam, ik ga naar de winkel, meestal de nu o zo geplaagde gb, ga voor het rek staan, herken, neem mee, betaal en ruik fris.

Zo eenvoudig kan het leven zijn.

Maar in deze dagen van stakingen en lege rekken is niets meer wat het was.

Een kwartier blijf ik bij de deo's staan, 'mijn' deo staat er niet tussen, Ramp, Nationale Ramp, Internationale Ramp.

24 uur droog blijven Fris en Fruitig, Nieuwe Formule,

Al de busje schreeuwen mij vanalles toe, en ik weet het niet!

Ik ga ook niet in de gang spuiten om zo te snuffelen of de geur mij ligt.

Ik zucht en kreun, en kijk voor de vijfendertisgste keer of er toch, ergens achteraan, of helemaal vanonder geen gekend label mij toelacht.

Niks.

Ik heb ijn ogen gesloten, en iets gepakt.

Iets blauw, zo bleek, en ik denk dat het wel oké is.

Maar 't was nodig want van al dat gezoek krijgt ne mens behoorlijke okselvijvers.

18:26 Gepost door Vooralsof in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.