30-05-10

Ik zal u redden

Mij oma zuchtte. 'Het zijn sterke schouders die de rijkdom kunnen dragen.' besloot ze.

Wat vooraf ging was een verhaal van ontsporing en kommer en kwel, en veel geld maar weinig waarden.

'O, ik zou daar geen problemen mee hebben.' viel ik uit mijn rol van immer begrijpende kleindochter, 'Laat maar komen die poen, zal ik mijn rekeningnummer dicteren?'

 

Kijk ik krijg daar de kriebels van, mijn schoonmoeder is volgens mensen die haar als vriendje op facebook hebben lid geworden van 'Geld maakt rijk, maar liefde en oprechte vriendschap zijn onbetaalbaar'

Want, zo zegt men dan, geld maakt niet gelukkig, integendeel.

Waarom geven mensen hun kapitaal dan niet weg? Ik heb nog nooit iemand horen verzuchten 'Amai, zeg, het einde van de maand is in zicht, en er staan weer nog 7000 euro op mijn zichtrekening, ik weet echt niet hoe ik het moet bolwerken.'

Waarom geven we niet massaal briefjes aan straatmuzikanten in plaats van stukjes van één eurocent? Als het ons toch maar ongelukkig maakt?

Bij deze mijn oproep, als je denkt dat het echt ongelukkig maakt uw geld, geef het dan weg. Er zijn een hoop mensen die dat niet erg vinden, zo'n beetje ongelukkig terwijl de bankrekening overloopt.

Maar voor je al uw briefjes aan de man met de piepende viool voor uw plaatselijke GB geeft bedenk wel, als je met geld ongelukkig bent, is de kans erg groot dat je zonder geld nog veel dieper in de put zal zakken.

09:31 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezucht en gesteun |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.