13-11-10

Water

De avondspits hier thuis. De kinderen treuzelen met de pyjama, de kat ligt rustig te slapen, buiten raast de storm, maar binnen is het warm en droog.

Ik overschouw mijn woonkamer, playmobil, de diertjes, de boerderij en het poppenhuis, extra meubeltjes gemaakt van blokken en lego, de elfen op hun paarden, en dan ineens hoor ik iets.

-tik-tik-tik-

Ik kijk rond, zet de radio stiller, concentreer me op het geluid.

-tik-tik-tik-

Ik maan de kinderen tot stilte aan en zeg nog eens dat ze hun pyjama AAN moeten doen, en kijk rond, en dan zie ik het, een natte plas op de vloer, bang kijk ik omhoog TIKTIKTIK uit het plafond.

GODVERDOMME, en maak voort met die pyjama's.

 

Ik zie het dak al instorten, de enige kamer waar een kachel staat, en daar, uitgerekend daar krijg ik een lek? Hey, was dat dak niet net vernieuwd of heb ik dat fout verstaan bij de aankoop van het huis.

De kinderen kijken naar hun moeder, hoe ze een kom onder het lek zet, in zichzelf murmelt, twijfelt of ze nu een ladder moet halen, of sevens als de kroost lekker slaapt.

Ik herpak me, leg de kinderen in hun bedjes, lees een verhaal en stel mijn bloeikes gerust. Het is maar een klein lekje, en beter dat we het nu zien, en alles komt goed. Ze vallen in slaap, gerustgesteld.

Buiten raast de storm en binnen is het nat.

 

 

17:05 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezucht en gesteun |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.