12-05-11

Teleurgesteld

'En waarom doe jij dan niks'

Boos kijkt mijn dochter mij aan. Eind van de week hebben ze workshops op school, en aan mama's, papa's, nonkels, oma's, vrienden, vage kennissen en verre verwanten wordt gevraagd om 'iets'  te doen, een uurtje, ijzer smeden voor lagereschoolkinderen, of paarden mennen, leeuwen temmen, tai-chi, limbo dansen.

Maar mijn dochter haar moeder kan Niets.

'Jij kan wel iets' nog bozere blik. Natuurlijk, ik kan vanalles, maar niets dat leuk is om met kinderen te doen, én ik moet werken, én eigenlijk heb ik ook geen zin.

'Jij doet nooit iets voor school, en waarom ben je geen klassemoeder?'

Ze vergeet even dat ik twee jaar op rij in haar kleuterschool klassenmoeder was, en nu dus een beetje klassemoe, en ook nog werkend en verbouwend.

Ondertussen schieten haar ogen vuur, even voel ik mij een ontaarde moeder, heel even maar, en dan denk ik aan al het gehelp in haar balletschool, de taarten en cake die gebakken is, het meestal op een deftig uur aan de schoolpoort staan, het fietsen van hot naar her en van Jut naar Jar.

Ik zucht, regel een omi die iets met dans voor de schoolkinderen kan komen doen, kook een gezonde voedzame en toch lekkere maaltijd, bak brood voor de volgende dag, stop kinderen in de douche, lees een verhaal en dek bedjes toe, en geef een extra nachtzoen.

Ik doe heel veel, maar niet voor al de kinderen van de lagere school.

 

20:31 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook |

Commentaren

Ge kunt mss de kindjes de borst gaan geven?

Gepost door: Mme Zsazsa | 13-05-11

Zou 'ontaards' hemels kunnen zijn?

Gepost door: Uvi | 16-05-11

De commentaren zijn gesloten.