10-06-11

De krammen en hoe eruit te schieten

Mijn dochter heeft nog een extra balletoptreden, naar jaarlijkse gewoonte, in een park.

Dus moet er gerepeteerd worden, en fiets ik de benen onder mijn kont om het kind na school tijdig in Deurne te krijgen.

Hoe gaat dat dan: vroeger stoppen op het werk (lees verlof pakken of overuren opsouperen) naar school fietsen, kinderen opladen, naar huis fietsen, thuiskomen, twee kinderen met veel verhalen, luisteren, boterhammetjes tegen de te grote honger geven, haar in knotje wringen, balletspullen bij elkaar zoeken, terug op fiets springen, wind op, trappen, een uurtje zitten, terug naar huis, snel avondeten, kinderen in bad en bed, en opruimen.

Vrij vol

Gisteren zo ergens tussen stap 5 en zes staat er een buurkind aan de deur, ze heeft toets, WO en of ik wil helpen, okeeeee, die plannen er wel tussen, ik geef de opdracht van alles al goed na te lezen, en dan zal ik overhoren als ik terug thuis ben.

Dus, thuis komen, Ilham binnen laten, en aan het werk zetten, eten maken en bordjes opscheppen voor mijn kinderen, en overhoren.

Bij de eerste vraag struikelt het kind over haar woorden, vooral over de euh en de ik-weet-het-niet.

'Heb je gestudeerd?' vraag ik streng, terwijl ik nog een tomaat voor Luna snij.

'Jaaa, echt waar, een beetje, allee, niet veel eigenlijk' Grote schuldbewuste ogen, en voor ik het goed en wel besef begin ik te Preken, en dat ze wél moet werken, ze is 11, het vierde leerjaar is niet zo simpel meer, en dat ze tenminste moet lezen wat er staat, en hoeisdanumogelijk'

"Maar ik ben dom"

Zucht, in mijn hoofd vloek ik, het is mijn kind niet, als ze een puinhoop van haar studie wil maken, is haar zaak. Altijd dat gedoe, en is het nu zo moeilijk.

Maar dat is eigenlijk niet eerlijk, ze snapt het echt niet, en als iedereen gewoon buiten speelt en er is geen mama in de buurt en uw vader slaapt, en uw broers blinken ook niet uit in uitblinken, wat dan?

Ze blaast vieze blauwe bellen van haar kauwgom, en draait de slierten rond haar vingers, terwijl ze probeert te herinneren wat een GSM-mast is, wijfelend wijst ze naar het prentje van de sim-kaart? De batterij dan? Of gewoon zo om 'Halloo' in te zeggen?

Dus zoek ik ezelsbruggetjes, leg leerstof uit, vervloek toch ook wel een beetje de juf en het schoolsysteem en hoop dat het bij mijn kinderen vlotter zal gaan als ze moeten studeren.

 

14:59 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (1) | Tags: buurt |  Facebook |

Commentaren

Die postjes over uw buurkinderen zijn zo droevig, maar waar! Ik vind het echt heel chique dat ge daar zo mee omgaat. Ik heb tijdens een stage ooit huistaakbegeleiding aan "migranten"kinderen gegeven. Dat was echt schrijnend, de meesten werden naar het bijzonder onderwijs gestuurd, maar het is gewoon hun Nederlands dat tekortschiet.

Gepost door: ruimtevisser | 10-06-11

De commentaren zijn gesloten.