21-05-12

Kleine hartjes

Een lang weekend, zon, en werken in het huis. Dat vraagt om frietjes op zondagavond. Ik gooi mijn kinderen onder de douche, was haren terwijl mijn lief opruimt en naar de frituur fietst.

En dan de bel, papa met de frietjes? Nee, het jongste buurkind, of ze binnen mag, want mama is niet thuis. Nee, zeg ik streng, want het is al laat, en de zussen zijn toch thuis, en wij moeten snel eten en naar bed want morgen is het school.

Weer de bel, en Luna die mij komt halen, S huilt, want de tante van drie straten verder zegt dat haar mama naar het ziekenhuis is, en ze heeft zo'n honger en er is geen eten.

Met een droog geluid breekt mijn hart, zeven jaar is het kind, een half jaartje ouder dan mijn zoon. Ik veeg een traan van haar wang en zet een bordje bij, en kijk voor de zekerheid even op mijn gsm. Twee gemiste berichten van de mama.

Ze ligt in het ziekenhuis, de baby wou al komen, en dat mag pas op 1 juli, en dat ze moet blijven, zeker deze nacht, en daarna zullen we zien wat de dokter zegt.

Ik aai S over haar hoofd, en vertel dat mama vanacht in het ziekenhuis moeten blijven, dat ze goed moet rusten.

Het kind lijkt open te barsten, met grote bange ogen begint ze te wenen, geen hap krijgt ze nog door haar keel, en hoe het dan moet, snikt ze op mijn schoot, wie maakt haar morgen wakker, om naar school te gaan?

 

Ik troost zo goed en kwaad als ik kan, en zeg dat ze morgen na school maar direct naar mij moet komen, en dat we dan naar mama zullen telefoneren.

En ik steek een kaarsje aan, je weet maar nooit waar het goed voor kan zijn.

 

 

 

 

 

 

13:08 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (0) | Tags: buurt |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.