30-12-12

Plof

Eigenlijk eten wij weinig vlees, en het wordt steeds minder. En als we dan eens in een koe willen bijten kiezen we een dier dat een beetje een fijn koeienleven heeft gehad. Denk gras, kalfjes, andere koeien, een trouwe stier in de buurt en ter beschikking. Eerlijk vlees, voor een eerlijke prijs.

Maar dan sta ik in de plaatselijke supermarkt en ruik ik ze voor ik ze zie.

De gebraden kippen.

Kent u ook die voorstelling van Luilekkerland uit mijn jeugd, de gebraden kippen vliegen je in de mond! En waarschijnlijk zijn er dan lekker gebakken petatjes bij, en zo krokant vel, een beetje vettig ook.

Dus ik ga overstag en koop een kip in een zakje.

 

Terwijl ik naar huis fiets weet ik al dat het een slecht idee is, kip in zakje, en dat het eigenlijk niet te verantwoorden is, maar af en toe mag je toch eens volledig de bal misslaan en een gebraden kip plukken?

Terwijl ik het dier even heropwarm in de oven hoor ik 'plofplof' in mijn hoofd, en staren verwijtende kippenoogjes mij aan. Ik zie kale stallen, kale kippen, door de pootjes gezakt en blijf dat ellendig geplof horen.

 

De kip smaakt maar eventjes maar dan krijg ik krampen. Maar ik eet door! Precies of de kip wordt er vrolijker van. Straks plof ik ook.

De volgende ochtend proef ik nog steeds vette kip. Zou dat in Luilekkerland ook zijn? vraag ik mij af terwijl ik voor de derde keer mijn tanden poets.

 

17:06 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.