12-05-13

Soms he

Ik wil verhuizen.

'Alleen?' piept kind 1? 'Waarom' snikt kind twee.

'Vind je ons niet meer lief?' 'En papa dan?'

 

Nee, dat bedoel ik dus niet, ik wil weg uit de stad, weg van de ellende die ongevraagd in uw gezicht waait, weg van kinderen die zeggen dat ze hun vader haten, je weet waarom ze het zeggen, maar je vraagt het niet, weg van gillende vrouwen, van huilende peuters.

'Ben je boos op mij, dat je wil verhuizen?' vraagt een buurkind dat aan de keukentafel huiswerk maakt.

Nee, ik ben niet boos, ik wil groen, een tuin, gras, bomen, sterrenhemels en rust. Weidsheid en donkerte en stilte.

Maar als er 's avonds ineens 7 extra kinderen rond mijn keukentafel staan, de rust en de weidsheid ver te zoeken is, ik snel iemand een euro moet geven om een extra stokbrood te kopen en iedereen mee-eet van de meest vreemde groentengerechten en een grote pot soep, is het toch weer gezellig.

En als later iedereen naar huis is, en de eigen kroost fris gewassen in bed ligt, is het zelfs eventjes rustig. Eventjes.

19:25 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, buurt, gezucht en gesteun |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.