03-03-15

Gewoon

'Hij is een gelukzak' het jongetje dat het half tegen zichzelf, half tegen een vriendje zegt, zit net als ik op de tram naar huis. 'Hij heeft geen broers en zussen' boos kijkt hij in de richting van zijn vader die een beetje verder zit. De jongen waar het over gaat is net afgestapt en wandelt samen met zijn moeder naar huis. 'Hij is alleen met zijn moeder, en als ze nu drie kamers in hun huis hebben, hebben ze elk één kamer, en nog een kamer over voor hun speelgoed.' Ik kijk naar de mistroostige sociale blok waar de moeder naartoe wandelt, samen met de jongen die nog eens omkijkt om naar zijn vrienden op de tram te zwaaien.

'En S zijn moeder heeft een huis gezien met zeven kamers. ZEVEN, en ze gaan daar naar kijken, en dat is een villa. Een echte villa. Maar zijn moeder wil dat niet, snap jij dat? Zeven kamers. En ze wil niet'

'Dat zal wel duur zijn' werpt het vriendje op' 'Bwa, tweehonderd, duizens, tweedui... tweehonderd en tachtig, tweehonderd, kan dat? Bestaat dat tweehonderduizend en tachtig ofzoiets, papa kan dat?'

De vader knikt, en dat het veel geld is.

De jongen blijft boos kijken.

'Later wil ik een bmw' zegt hij tegen zijn weerspiegeling in de tramruit. 'Gewoon een bmw.'

Zijn vader kijkt stil naar buiten.

 

 

 

20:36 Gepost door Vooralsof in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de buurt |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.