07-04-10

Paddo's

Mijn zoon kon niet slapen, gisteren, want er waren allemaal enge dingen, die hij zag door zijn ogen. En door de gordijn.
'Dat zijn vleermuizen', sus ik.
'Maar nee, mama, ze zijn wit'.
'Wolkjes?' Probeer ik.

'Neeeeeee, het zijn allemaal oogbolletjes, die uit mijn oog ontsnappen, en wegvliegen en dat is eng'

Misschien toch ergens anders gemengde paddenstoelen voor de risotto kopen.

11:55 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen |  Facebook |

Goed bestuur

Wat las ik vandaag in de gazet? En ik citeer:

De Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva riep de Brazilianen op om te bidden voor het ophouden van de regen. ‘Dit is de grootste overstroming in de geschiedenis van Rio de Janeiro, de grootste hoeveelheid regen in een dag. En als de man daarboven nerveus is en het laat regenen, dan kunnen we hem alleen maar vragen om de regen in Rio de Janeiro te stoppen, zodat we door kunnen gaan met het leven in de stad.’

Wel kijk, dat noem ik nu eens daadkrachtig en doeltreffend!
Anderzijds, als de man daarboven vindt dat Rio regen nodig heeft, wie is da Silva dan om te vragen om de regen te laten stoppen? Misschien wil Hij wel moerasgebied van Rio maken, of een vijverke, of een oceaan?

Maar misschien helpt het wel, en stel dat het morgen of sevens stopt met regenen, en bloedheet wordt, weken aan een stuk, is het dan hun eigen schuld? Gaat de man daarboven dan knorren, 'Ge moet wel weten wat ge wilt, da Silva'

Ik stel voor dat we het hier ook eens proberen, laten we eens denken, misschien kan er iets voor bhv uit de wacht gesleept worden? Als een zee in tweeën kan splijten, kan een land dat toch ook? Of misschien kan hij het water dat da Silva niet meer wil hier gooien, en een vijverke maken van bhv. Dan kunnen we uitpakken in de toeristische folders; 'België: de Ardennen, de Kust en de Beruchte Heilige Vijver.
We zullen nogal toeristen zien komen!

11:20 Gepost door Vooralsof in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezucht en gesteun |  Facebook |

Fraude!

Slaperig log ik in op de site van de bank, om 't een en 't ander te betalen. Uit gewoonte kijk ik naar de afgelopen betalingen, die ik netjes kan reconstrueren, totdat:
50 euro, gisteren afgehaald, in Frankrijk.

Godvernonde, wat deed mijn lief gisteren in Frankrijk, flitst door mijn hoofd, gevolgd door, oh, neeee, mijn bankkaart is gehackt, ik moet kaartstop bellen, en naar de bank en dju de kinderen zijn nog in pyjama.

Voor de zekerheid bel ik naar mijn lief. 'Wat deed jij gisteren in Frankrijk?'
Hij valt uit de lucht, 50 euro, ratel ik, gisteren afgehaald, en ik kan niet verder klikken om meer info over die afhaling te krijgen, hier, hier staat het 50 euro, Europabank, Frankrijk.

'Lei?'vraagt mijn lief

Stilte

Ja, dat zou kunnen, ik heb gisteren inderdaad ergens 50 euro afgehaald.

Oké, geen paniek, koffie, en de kinderen mogen hun pyjama nog efkes aanhouden.

Frankrijklei, kunnen ze dat er dan niet gewoon volledig opzetten?

10:53 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (1) | Tags: familie, gezucht en gesteun |  Facebook |

03-04-10

De bomma

Elke week bel ik trouw naar de bomma, het menske is ergens in de tachtig, woont nog alleen, zeurt en zaagt, maar hey, ze is wel mijn bomma, de mama van mijn mama.
Ik ben de oudste kleindochter, en de enige die wekelijks belt. Dat gaat dan zo

'Dag moeke, met mij'
'Ah, hierse, ge leeft toch nog? Oe ist? En met de kindjes? Niet teveel last van de wind, want amai, toen ik er gisteren door moest op bezoek in de kliniek'
En dan volgen de persoonlijke wel en vooral wees van mijn grootmoeder. Vijf zinnetjes heeft ze meestal nodig om van nieuws over mij naar zichzelve te gaan.

En dat dat madammeke al op een kamerke alleen lag, ge verstond ze bekanst niet meer, met dat darmke voor de zuurstof in haar neus, en dat ze haar hand had vastgepakt, en het menske had tegen haar gezegd, 'Gaby, gij zie mij graag', dat onhou je he, kind, als ze zoiets zeggen, en dat het wel rap gedaan zal zijn, maar ze vroeg nog om een vestje op de markt te gaan kopen, voor als ze terug naar huis gaat, maar ze gaat niet meer naar huis, 't kan elke moment afgelopen zijn.

Elke week gaat ons moeke naar een begrafenis, schonen dienst, meestal, van kennissen, vrienden, familie. Iedereen valt weg, en dat ze geld opzij heeft gezet, voor de koffie, daar moet ge ne goeie koffie van voorzien, en mij verbranden en uitstrooien, dat is het properste, dat vond ons vake ook.
Ik luister, en hum af en toe, vaak lees ik ondertussen de krant, of ruim op ofzo, maar ik vind het zo'n eng vooruitzicht, oud worden, en iedereen zien sterven.
Strooi mij ook maar uit, als den tijd daar is.

20:05 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (0) | Tags: familie |  Facebook |

31-03-10

De vouwfiets

Nee, ik heb geen vouwfiets, ik blijf het een beetje een vreemd zicht vinden, grote mensen op zo'n klein fietske.
Maar het valt wel op, je ziet ze meer en meer in het straatbeeld.
Je hebt, laten we stellen drie categorieën, ten eerste de die hard, hij had een een vouwfiets toen wij nog in de pampers zaten, ondertussen is hij ermee vergroeid, hij plooit gewoon zijn onderstel uit en fietst weg, zo heb ik ze graag, de vouwfietsers.
Dan heb je praktisch ingestelde mens met veel geld en een abonnement voor de trein dat door de werkgever wordt terugbetaald. Hij koopt de vouwfiets om zich naar het station, en daarna naar het werk te begeven, liefst een échte Brompton, dat spreekt, het ding wordt handig inelkaar geplooid en op het bagagerek gegooid.
Geen probleem, maar dan, de derde groep, de volgers.
Deze zijn grappig, vrouwen in midlifecrisis met een mantelpakje maar zonder minnaar en die dan maar op de nieuwste trend springen. AL is springen misschien een beetje veel gezegd.
Moeizaam zie je ze op het treinperron lopen, de fiets met één hand vast, het aktetasje of de veel te grote sjakosj in de andere. Op een rustig plekje proberen ze de fiets in elkaar te plooien, de sjakosj blijft aan de arm hangen, met al die pikkedieven in het station.
Een zweetparel op het voorhoofd, ze mompelen de instructies, maar het ding plooi niet, en daar komt de trein al. Ineen schiet de fiets toch bij elkaar, de lits van sjakosj blijft ertussen zitten, maar de trein is er, hulpeloze blik, want zo'n fiets is behoorlijk zwaar, zeker als er een sjakosj aanhangt.

Ik vind het altijd jammer dat ze in een ander station afstappen, want ik zou de omgekeerde beweging ook wel eens willen zien.

Bij De Standaard online kan je trouwens een vouwfiets winnen, allen daarheen!

08:53 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezien |  Facebook |

30-03-10

Ondersteboven bis

Het regende, en de wind waaide (of is het woei?). Mijn bloempotjes wiegelde vervaarlijk heen en weer, de zwaartekracht deed wat ze altijd doet: Trekken, Naar beneden.

Soit, het is dus mislukt, buiten kan je niet ondersteboven tuinieren.
Hop naar het volgende.

18:49 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-03-10

Zomeruurellende

Zei ik al dat ik een hekel heb aan het zomeruur?
Mijn kinderen springen op hun bed, want ze zijn niet moe, en het is te licht, en -spring- en -sprong- en -

'GA SLAPEN' wil ik hen toeroepen, maar ik word duizelig van hun gestuiter, want ik ben wél moe, en er wacht nog een vette vaat, en opruimwerk, en als ze nu niet stoppen met zo te springen lijm ik ze vast in hun bed.
En ineens hun mond toe ook, met supersnelle lijm.

Na een extra uur heen en weer en op en neer begint Sverre toch in zijn oogjes te wrijven.
'Kom, ga maar snel liggen', fluister ik, 'het Zandmannetje heeft al slaapzand in uw oogjes gestrooid'

'HUH!' roept het kind, en veert overeind, 'Neeeee, dat was wel zo'n draak, en die deed zo, keiveel pipi in mijn oog, zo'n dikke straal, psssssssstttttttt, of, of nee, zo'n manneke met zo'n scherp stokje, en dan zo steek, in mijn oog snel-snel en dan er terug uit.'

Oké, hij is nog niet moe. Meer zand, Klaas Vaak! Veel meer zand.

20:43 Gepost door Vooralsof | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook |